[ No Comments ] Posted on 01.18.09 under Administracja
Administracja zespolona jest elementem rządowej administracji terenowej. Chodzi o zależność organizacyjne organów tej administracji wyróżnionych przedmiotem działania, należących do różnych działów administracji rządowej (nazwanych w ustawie o administracji rządowej w województwie kierownikami zespolonych służb, inspekcji i straży, np. dowodzący wojewódzki straży pożarnej, wojewódzki konował weterynarii, kustosz oświaty, itd.), poniżej kierownictwem jednego organu o kompetencji ogólnej-wojewody w celu redukcji kosztów administracji, lepszej koordynacji działań i unikania dublowania kompetencji. Odwrotność zasady resortowości. W ramach zespolenia wojewoda jest uzasadniony m.in. do powoływania kierowników służb, inspekcji i straży (wyjątki w przypadku komendantów wojewódzkich policji-wymóg opinii wojewody i straży pożarnej-wymóg zgody), do zatwierdzania regulaminów tych jednostek, tworzenia i znoszenia jednostek organizacyjnych stanowiących ich kiciarz wspomagający. Co do zasady organy piszczałkowe te ponoszący winę być skupione w jednym urzędzie wojewódzkim i mieć wspólnym budżetem, lecz w praktyce kanon ta doznaje znaczących wyjątków, np. w przypadku policji.
Organy rządowej administracji zespolonej:
Wymienione organy piszczałkowe dysponują aparatem pomocniczym w postaci wojewódzkich komend, inspektoratów, oddziałów i kuratoriów.
Zobacz też
Przypisy
Kategorie: Administracja publiczna • System prawny administracyjneUkryta kategoria: Zalążki artykułów
[ No Comments ] Posted on 12.13.08 under Administracja
Prefekt w Księstwie Warszawskim był władzą stojącą na czele departamentu. Podlegał służbowo Ministrowi Spraw Wewnętrznych, narażony był lecz do wykonywania poleceń innych ministrów. Decyzje podejmował jednoosobowo, z wyjątkiem sporów administracyjnych, podlegających kompetencji Rady Prefekturalnej. Jego pomocnikiem w sprawach policyjnych był odmienny komisarz, podrzędny Ministrowi Policji. Podlegał mu również Intendent Dóbr i Lasów Narodowych, jako że sprawy zarządku majątkiem narodowym podlegały wtedy resortowi spraw wewnętrznych. Sprawował również opieka powyżej administracją skarbową w departamencie, merytorycznie podległą Ministrowi Przychodów i Skarbu (Dyrekcją Skarbu). Nie były mu zaś podległe władza sądownicza i wojsko.
Bezpośrednio podporządkowana byłą prefektowi zarządzanie powiatowa, na czele której stali podprefekci.
Prefektami w Księstwie Warszawskim mianowano przedstawicieli ziemiaństwa bądź arystokracji.
Kategorie: Administracja publiczna • Księstwo Warszawskie • Prefekci departamentów Księstwa Warszawskiego
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
ePUAP (elektroniczna Podwyższenie Usług Administracji Publicznej) - ogólnopolska podest teleinformatyczna powstająca w ramach projektu ePUAP-WKP (Projekt Informatyzacji Państwa), za pomocą której jednostki administracji publicznej będą mogły dawać świadectwo swoje usługi obywatelom drogą elektroniczną.
Platforma udostępnia podmiotom publicznym (usługodawcom) infrastrukturę technologiczną (usługi wspólne) do świadczenia usług obywatelom (usługobiorcom). Wśród uczestników ePUAP znajdują się zarówno jednostki administracji centralnej kiedy i samorządy, a wśród nich urzędy gminne.
Obszary zastosowania ePUAP:
Założenia
Harmonogram
Budowa i zastosowanie elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej - ePUAP, to główne idea przewidziane w Planie Informatyzacji Państwa na lata 2007-2010.
System prawny o ePUAP:
Zgodnie z przepisami prawa 1 maja 2008 r. organy piszczałkowe władzy publicznej zobowiązane są do przyjmowania dokumentów w postaci elektronicznej (wnoszenia podań i wniosków i innych czynności w postaci elektronicznej). ePUAP umożliwia instytucjom publicznym dokonanie tego wymogu w poprzek udostępnienie infrastruktury usług pozwalających na hipoteza skrzynki podawczej. Skrzynka podawcza na ePUAP spełnia wymogi prawa, a w szczególności:
Zobacz też
Linki zewnętrzne
Kategorie: Strony internetowe • Zarządzanie publiczna
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Podreferendarz – posada urzędnicze w służbie cywilnej w Polsce w urzędach ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w składniki Rady Ministrów, urzędach centralnych organów administracji rządowej i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, należące do grupy stanowisk wspomagających w służbie cywilnej.
Do zatrudnienia na stanowisku podreferendarza starczy oświata średnie. Zastrzeżenie ów określa odpowiednie dekret Prezesa Rady Ministrów..
Przypisy
Kategoria: Administracja publiczna
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Krajowa Pokój Odwoławcza - stanowisko państwowy powołany niedaleko Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych Ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. nowelizującą System prawny zamówień publicznych. Poprzednio nowelizacją, niedaleko Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych orzekały Zespoły Arbitrów. Pokój rozpoznaje odwołania od rozstrzygnięć (albo ich braku) protestów wnoszonych w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, którego koszt przekracza określone progi. Wniesienie sprawy do Izby zastępuje dotychczasowe postępowania arbitrażowe. Od orzeczenia Izby przysługuje reklamacja do Sądu Okręgowego, właściwego podług siedziby zamawiającego.
W kompozycja Izby wchodzi nie więcej aniżeli 100 członków powoływanych i odwoływanych przez Prezesa Rady Ministrów z osób spełniających ustawowe wymagania, które uzyskały najlepsze wyniki w postępowaniu kwalifikacyjnym. Na czele Izby stoi Stary i wiceprezes powoływani na 3-letnią kadencję przez Prezesa Rady Ministrów na prośba Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z zgłoszonych członków Izby.
Linki zewnętrzne
Kategorie: Prawo zamówień publicznych • Zarządzanie publicznaUkryta kategoria: Zalążki artykułów
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Krajowa Buda Administracji Publicznej to państwowa buda z siedzibą w Warszawie, wyłączona z systemu szkolnictwa wyższego, działająca na podstawie ustawy o Krajowej Szkole Administracji Publicznej z 14 czerwca 1991 r.
Szkoła wzorowana jest na francuskiej École nationale d’administration (ENA). Publika 20-miesięcznego szkolenia stacjonarnego w KSAP zobowiązani są, po zakończeniu nauki, do 5-letniej pracy w administracji publicznej. Otrzymują oni również, z pominięciem służby przygotowawczej, desygnacja na urzędnika Służby Cywilnej.
KSAP prowadzi poza tym liczne szkolenia i kursy na rzecz pracujących nuże urzędników administracji Rzeczypospolitej Polskiej (kształcenie ustawiczne). Do zadań szkoły, od 27 października 2006 r., wypada dodatkowo przeprowadzanie egzaminów do państwowego zasobu kadrowego.
Wzorem ENA iks rocznik słuchaczy (znany jako w KSAP z francuskiego promocją) wybiera swoją nazwę ewentualnie patrona.
Spis treści
//
Promocje Krajowej Szkoły Administracji Publicznej
Dyrektorzy Krajowej Szkoły Administracji Publicznej
Znani absolwenci KSAP
Linki zewnętrzne
Kategoria: Administracja publiczna
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Chrześcijańska demokracja p • d • e
Leon XIII
Idee
Dokumenty
Sollicitudo rei socialis (1987)
Osobistości
Organizacje
Subsydiarność – norma, podług której iks poziom władzy ma obowiązek dokonywać właśnie te zadania, które nie mogą być efektywnie zrealizowane przez ranga poniższy czy też same jednostki działające w ramach społeczeństwa. Artykuł wiary subsydiarności, zwana ponadto zasadą pomocniczości, jest ważnym elementem katolickiej nauki społecznej, a sama temat sięga swymi korzeniami czasów starożytnych.
Nauka zawodu pomocniczość wywodzi się z łacińskiego słowa subsydium, oznaczającego podpora, odsiecz, siły rezerwowe.
Kanon subsydiarności mówi, iż władza powinna mieć oznaczanie pomocnicze, wspierające w stosunku do działań jednostek, które ją ustanowiły. W tamtym miejscu, dokąd nie jest to konieczne, państwo powinno dopuścić funkcjonować społeczeństwu obywatelskiemu, rodzinom, wolnemu rynkowi. W sytuacji wymagającej interwencji, winno i odwiązywać sprawa na szczeblu możliwie najbliższym obywatelom, a w takim przypadku nieco w gminach aniżeli w regionach i dość w regionach aniżeli w centrum.
Zasadę pomocniczości streszczają zdania: “tyle władzy, na tak jak to konieczne, tak duża liczba wolności, na do tego stopnia to możliwe” a “tyle państwa, na jak bardzo to konieczne, tak duża liczba społeczeństwa, na tak dalece to możliwe“.
Subsydiarność jest jedną z podstawowych zasad ustrojowych Unii Europejskiej. Oznacza to, iż na szczeblu wspólnotowym powinny być podejmowane właśnie te działania, których transfer na przewyższający ranga oznacza większą efektywność i skuteczność aniżeli w przypadku, jeśliby dyrygowanie stosownych akcji pozostawić w wyłącznej kompetencji rządów poszczególnych państw członkowskich. Pomocniczość – w kontekście Unii Europejskiej – odnosi się w takim przypadku z jednej okolica do podziału zadań między organami Wspólnot Europejskich a administracjami rządowymi, a z drugiej – dotyczy zakresu prawodawstwa wspólnotowego, zarówno w aspekcie tematyki, kiedy i charakteru regulacji.
Spis treści
//
Umocowanie traktatowe
Od początku swego istnienia, Wspólnoty Europejskie uwzględniały zasadę subsydiarności, mimo iż nie znajdowała płeć piękna przez dłuższy okres odzwierciedlenia w zapisach traktatowych. Dogmat subsydiarności została wprowadzona do uregulowań ustawowych Wspólnot Europejskich wówczas przez Rozprawa naukowa z Maastricht (http://www.europa.eu.int/abc/obj/treaties/en/entoc01.htm) z 7 lutego 1992 r. Faktyczny stan rzeczy ów był interpretowany w charakterze słowo kompromisu pośrodku tzw. eurosceptykami, którzy nie chcieliby zgodzić się do dalszego rozwoju uprawnień na szczeblu wspólnotowym i opowiadają się za integracją na zasadzie w miarę luźnej współpracy państw członkowskich, a tzw. euroentuzjastami – widzącymi czas przyszły europejskiej integracji w stworzeniu Europy federalnej. Paragraf 3b Traktatu o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej (http://europa.eu.int/abc/treaties_en.htm natomiast http://www.cie.gov.pl/tem/akty.html) , podług tekstu ustalonego w Maastricht, odnosi się do zasady subsydiarności w wybieg kolejny: “Wspólnota działa w ramach uprawnień przyznanych jej niniejszym Traktatem i celów w przedtem wyznaczonych. W zakresie, jaki nie podlega jej wyłącznej kompetencji, Więź podejmuje działania, zgodnie z zasadą subsydiarności, właśnie w tamtym czasie i przed chwilą w takim zakresie, w jakim cele proponowanych działań nie mogą być zrealizowane w droga godziwy przez państwa członkowskie, zaś z uwagi na skalę albo skutki proponowanych działań, mogą one stać się lepiej zrealizowane przez Wspólnotę. Żadne działalność Wspólnoty nie wykroczy pomijając to, co jest konieczne do osiągnięcia celów określonych w niniejszym Traktacie“.
Odniesienia do zasady subsydiarności są podobnie obecne w preambule Traktatu o Unii Europejskiej: “Sygnatariusze….gotowi ciągnąć sprawa sądowa tworzenia coraz to ściślejszego związku między narodami Europy, w którym decyzje podejmowane są na szczeblu gdy najbliższym obywatelowi, zgodnie z zasadą subsydiarności… postanowili stanowić Unię Europejską“. Z kolei zgodnie z Artykułem A, “..Niniejszy Rozprawa naukowa stanowi niekonwencjonalny porządek w procesie tworzenia co chwila ściślejszego związku między narodami Europy, w którym decyzje są podejmowane na szczeblu kiedy najbliższym obywatelowi…“, a Paragraf B stanowi, że “…Cele Unii będą osiągane w oparciu o teraźniejszy Rozprawa naukowa, zgodnie z przewidzianymi w przedtem warunkami i harmonogramem, poszanowaniem zasady subsydiarności określonej w artykule 3b Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską…” .
Zasięg działania artykułu 3b Traktatu o WE (a wobec tego zasady subsydiarności) jest nieznaczny – kiedy wynika z treści tego artykułu – do dziedzin, w których Spójnia nie ma wyłącznych kompetencji. Takie wyłączne kompetencje posiada natomiast Więź w niespełna wszystkich kwestiach dotyczących rynku wewnętrznego, w tym: polityce handlowej, eliminacji przeszkód w funkcjonowaniu podstawowych wolności (swobody przepływu towarów, usług, pracowników i kapitału), organizacji rynków rolnych, reguł konkurencji, ochrony zasobów rybnych, a również odnośnie podstawowych elementów polityki transportowej. Pomijając dziedzinami, w których Więzy cieszy się wyłącznymi kompetencjami, preponderancja kompetencyjne powinno się do państw członkowskich. Zgodnie z cytowanym do góry Art. 3b Traktatu o WE, proponowane działania są podejmowane przez Wspólnotę przed chwilą w tamtym czasie i właśnie w takim zakresie, w jakim nie mogą być efektywnie zrealizowane przez państwa członkowskie. Diagnoza możliwej skuteczności działań podejmowanych w pojedynkę a pospołu trzeba zasadniczo do Komisji Europejskiej, która ma wyłączność inicjatywy legislacyjnej we Wspólnotach Europejskich.
Ogólne Posada Rady Europejskiej z Edynburga
W niecały dwanaście miesięcy po zawarciu Traktatu z Maastricht, Wskazówka Europejska zgromadzona w Edynburgu w grudniu 1992 r. przyjęła Ogólne Posada w sprawie realizacji zasady subsydiarności i zastosowania Artykułu 3b Traktatu o WE. Dowód ów zawiera wystarczająco szczegółową interpretację wspomnianego Artykułu natomiast wytyczne w kwestii badania zgodności propozycji działań Wspólnoty z postanowieniami tego Artykułu. Podejmuje próbę sprecyzowania wynikających z zasady subsydiarności obowiązków poszczególnych instytucji WE. Wskazówka Europejska przedstawiła również propozycje zmodyfikowania niektórych istniejących przepisów natomiast wprowadzenia nowych. Zaproponowano co więcej zawarcie międzyinstytucjonalnego porozumienia na idea współpracy w przestrzeganiu zasady subsydiarności między Parlamentem Europejskim, Radą UE i Komisją Europejską.
Rada Europejska zapowiada podejmowanie przez Komisję Europejską szerszych konsultacji poprzedzających kompletacja każdej propozycji legislacyjnej, w tym konsultacji z państwami członkowskimi. Komitet Europejska, zgodnie z przyjętą procedurą, została zobowiązana do uzasadniania zgodności jej inicjatyw legislacyjnych z zasadą subsydiarności, a w przypadkach, jak zostanie to uznane za konieczne – powinna nałożyć do swych propozycji notatka wyjaśniające. Swoją drogą, Komitet Europejska została zobowiązana do przedkładania Radzie Europejskiej i Parlamentowi Europejskiemu, za pośrednictwem Rady ds. Ogólnych, corocznych raportów na przedmiot przestrzegania w Unii Europejskiej zasady subsydiarności.
Rada Europejska stwierdziła w swym Ogólnym Stanowisku, iż kanon subsydiarności nie odnosi się do uprawnień przyznanych Wspólnocie Europejskiej na mocy Traktatu o WE, nie przypuszczalnie ponadto zbijać prymatu prawa wspólnotowego powyżej narodowym.
Państwa członkowskie Unii Europejskiej uznały na szczycie w Edynburgu pomocniczość za koncepcję dynamiczną. Pozwala to na rozwinięcie zakresu działań Wspólnoty w przypadkach, podczas gdy sytuacja tego wymagają, i przeciwnie – na ich bariera czy też rozerwanie, jak nie znajdują dłużej uzasadnienia.
Raport – aneks do Traktatu Amsterdamskiego
Kwestia subsydiarności stała się przedmiotem dosyć intensywnej dyskusji na arena konferencji międzyrządowej, która doprowadziła do zawarcia w 1997 r. (koordynacja tekstu – 17 czerwca, podpisanie – 2 października) Traktatu Amsterdamskiego. Osiągnięty ugoda znalazł odwzorowanie w “Protokole w przedmiocie stosowania zasad subsydiarności i proporcjonalności” dołączonym do tego Traktatu. W Protokole znajdujemy do licha i trochę zapisów mających swe uwaga we Wspólnym Stanowisku Rady Europejskiej z Edynburga. Podkreślono w przed, iż stosowanie zasady subsydiarności nie przypuszczalnie pogwałcać integralności prawa wspólnotowego, równowagi instytucjonalnej i relacji między prawem wspólnotowym a prawem narodowym państw członkowskich.
Uznano, iż podejmowanie wspólnych działań jest umotywowane w następujących przypadkach:
Protokół sprecyzował obowiązki Komisji Europejskiej w odniesieniu do przestrzegania zasady subsydiarności. Uwzględniona w tytule Protokołu norma proporcjonalności oznacza, iż formy działania Wspólnoty powinny być gdy najprostsze. Akty mają być wydawane tylko w niezbędnym zakresie, dyrektywy powinny być preferowaną formą legislacji w stosunku do rozporządzeń, a dyrektywy ramowe – stosowane możliwie furt w tamtym czasie, jeżeli nie są konieczne uregulowania na skroś dyrektywy szczegółowe. Dyrektywy, zobowiązując państwa członkowskie do realizacji przyjętego społem celu, pozostawiają im swobodę w zakresie wyboru form i metod.
Pomocniczość w praktyce
Traktatowe przyjęcie zasady subsydiarności i możliwie ścisłe jej sprecyzowanie w późniejszych dokumentach doprowadziło do całkiem istotnych zmian w sposobie pracy Komisji Europejskiej i funkcjonowania Wspólnot Europejskich. W 1992 r., coraz przedtem wejściem w byt Traktatu z Maastricht, wprowadzona została w ramach Komisji Europejskiej obowiązkowa proces analizowania każdego projektu przy kątem subsydiarności, zanim jego przedłożeniem Radzie i Parlamentowi. Komitet kieruje się teraz większą selektywnością, prowadzącą do ograniczenia liczby i zakresu swoich inicjatyw. W każdej sytuacji, jeżeli jest to możliwe, stara się odkryć rozwiązania alternatywne poniżej regulacji ewentualnie działań wspólnotowych.
Przed złożeniem propozycji legislacyjnych Komitet Europejska przeprowadza konsultacje z zainteresowanymi środowiskami. Przygotowuje następnie dokumenty (tzw. Biała lektura, Zielona lektura), które porządkują wiedzę na ustalony kwestia i ułatwiają dyskusję.
Komisja przygotowała również i wprowadziła w żywot kolosalny oprogramowanie działań mających na celu weryfikację i symplifikacja przepisów prawnych.
Także w Traktacie Amsterdamskim (wszedł w żywot 4 maja 1999 r.) kanon subsydiarności została doprecyzowana. Z pewnością jest to spójne z tendencją do regionalizacji Europy (procesem rozszerzania samodzielności i samorządności regionów, a plus lokalnych jednostek terytorialnych) i z umacnianiem się społeczeństwa obywatelskiego.
Tekst obrobiony przez Misja dyplomatyczna Komisji Europejskiej w Polsce.
Kategorie: Administracja publiczna • System prawny Unii Europejskiej • Europeistyka • Założenie polityki
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Rada Informatyzacji jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw informatyzacji (obecnie ministerstwem właściwym ds. informatyzacji jest Ministerium Spraw Wewnętrznych i Administracji) działającym na podstawie art. 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wskazówka została powołana do życia 20 maja 2005 r. na dwuletnią kadencję. Pierwsza takt Rady upłynęła 19 maja 2007 roku.
Do zadań Rady Informatyzacji należy:
Linki zewnętrzne
Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawniczych.
Kategorie: Administracja publiczna • Informatyka • Standaryzacja • System prawny nowych technologii • Organizacje standaryzacyjneUkryta kategoria: Zalążki artykułów
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Urząd Dozoru Technicznego jest państwową osobą prawną realizującą zadania związane z wykonywaniem dozoru technicznego w zakresie ustalonym w ustawie o dozorze technicznym i aktach wykonawczych do tej ustawy.
Dozór fachowy to działanie zmierzająca do zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania urządzeń technicznych, które mogą kreować ryzyko na rzecz życia bądź zdrowia ludzkiego, mienia ewentualnie środowiska.
Dozorem technicznym objęte są urządzenia techniczne stwarzające groźba poprzez:
Działalność obejmuje fazę wytwarzania i fazę eksploatacji urządzeń. W fazie wytwarzania organa jednostek dozoru technicznego:
Wytwórca przez naniesienie znaku na podstawie pozytywnych wyników badań prototypu potwierdza, iż aparat techniczne spełnia wymagania przepisów dozoru technicznego i norm w zakresie jakości wykonania i bezpieczeństwa zaś jest zgodne z przebadanym typem urządzenia
Trwały herb na rzecz urządzeń technicznych: - produkowanych seryjnie na podstawie tej samej dokumentacji i podług tej samej technologii; - sprzedawanych w stanie przygotowanym do eksploatacji; - dopuszczonych do obrotu przez narząd właściwej jednostki dozoru technicznego. Oznacza to, iż na rzecz urządzeń oznaczonych trwałym znakiem nie wydaje się decyzji zezwalającej na eksploatację
W fazie eksploatacji działania dozoru technicznego obejmują:
Linki zewnętrzne
Kategorie: Administracja publiczna • Organizacje techniczne
[ No Comments ] Posted on 12.05.08 under Administracja
Bezosobowość podmiotów administracyjnych - oznacza to, iż zarządzanie jest wykonawcą prawa, decyzje wykonywane są przez organy piszczałkowe w imieniu całego państwa, a nie konkretnych osób. Wachta personalna na danym stanowisku nie unieważnia jakiejś wcześniejszej decyzji prawa państwowego.
Kategoria: Administracja publiczna
